Modele budowy jądra

Jądra atomowe są używane w przyspieszaczach, NP. LHC i badaniach i eksperymentach. Pozostałe Opisy dotyczą użycia atomów, w których Procesy zachodzące w jądrach mają określone znaczenie. Jądra dzielimy też ze względu na sytuacji nukleonów w jądrze na: otrzymane w Ten sposób wzory przewidują stałą Energie wiązania na jeden Nukleon dla jąder Lekkich je mniejszą dla jąder o dużej masie. Prowadzi à faire wniosku, że w dużych jądrach Może następować rozdzielenie się na DWA Fragmenty, co wyjaśnia zjawiska rozszczepienia jąder atomowych ciężkich pierwiastków. Modèle dix jest bardzo przybliżony je nie wyjaśnia wszystkich własności jąder. Jądra atomowe Bada się analizując samorzutne i wymuszone rozpady jąder, un także badając rozpraszanie cząstek na jądrach (promieniowanie gamma, elektrony, neutrony, protony itp.). Stwierdzono, że większość jąder ma kształt zbliżony do Kuli, un niektóre są owalne. Gęstość wewnątrz jąder jest jednakowa i szybko Spada do Zera w pewnej odległości OD środka, którą określa się jako promień jądra. Jądra wodoru (protony) oraz Helu (czyli Jony HE2 +) są obecne w stanie wolnym w Kosmosie, a poruszające się z prĩkością bliską c wchodzą w skład promieniowania kosmicznego. Orientacja biegunów Pola magnycznego dla jąder atomowych jest Przeważnie przypadkowa. Gdy ne jąder atomowych o spinie połówkowym przyłożymy zewnętrzne pole magnetyczne, à nie bĩą une mogły ustawić się, Ani zgodnie z wektorem Pola magnetycznego, Ani w przeciwnym kierunku. Jądra ustawione niezgodnie z wektorem zewnętrznego Pola magnetycznego, b, ą zajmować określone kwantowe stany Energetyczne.

Najcięższe nuklidy występujące na ziemi w trudnych naturalnych są niestabilne ze względu na rozpad α i SF. jądra stabilne lekkie à są dla N ≃ z {displaystyle nsimeq z ;}, a ciężkie N ≃ 1,5 z {displaystyle nsimeq 1, 5Z ;}. Znanymi nuklidami nieparzysto-nieparzystych są à nuklidy: 1 2 D 1 {displaystyle {} _ {1} ^ {2} d_ {1} ;}, 3 6 L i 3 {displaystyle {} _ {3} ^ {6} Li_ {3} ;}, 8 10 B {displaystyle {} _ {8} ^ {10} B}, 7 14 N {displaystyle {} _ {7} ^ {14} N ;}. Teraz podamy tabelkę superciężkich nuklidów wytwarzanych w Laboratorium wraz z niektórymi reakcjami syntezy tychże jąder. Jądra, które są jądrami niestabilnymi ze względu na emisję neutronu, są à jądra, DLA których Energia separacji neutronu jest mniejsza lub równa Zero, CZYLI S n ≤ 0 {displaystyle s_ {n} leq 0 ;}. Jądra, które są jądrami niestabilnymi ze względu na emisję protonu, są à jądra, DLA których Energia separacji protonu jest mniejsza lub równa Zero, CZYLI S p ≤ 0 {displaystyle s_ {p} leq 0 ;}. Jądra są obiektami fizycznymi związane ze sobą siłami jądrowymi o skończonym zasięgu, które są niezależne OD rodzaju nukleonu. Można Więc przypuszczać, że jądra atomowe są układami o skończonym zasięgu, un jego Brzeg Jest pas rozmyty.